Arbeidsongeschiktheid door overwerk: bewijslast bij werknemer

De situatie
De werknemer werkt als hoofd van een afdeling in de accountantsbranche. Hij vindt dat hij psychisch letsel heeft opgelopen (burn-out) door overbelasting. In de drukke maanden werkte hij namelijk stelselmatig meer dan 60 uur per week. De extra gewerkte uren werden niet in de urenregistratie opgenomen. Er werden met de werknemer ook geen functioneringsgesprekken gehouden. De werkgever gaf aan dat er wel altijd ruimte was om problemen aan te kaarten en dat iemand van het opleidingsniveau van de werknemer daarin een eigen verantwoordelijkheid heeft.

De vraag
De werknemer vordert bij de kantonrechter onder andere € 60.000 als voorschot op de immateriële en materiële schadevergoeding en betaling van de nog nader te bepalen vermogensschade. De kantonrechter wijst de vordering af. De werknemer gaat in hoger beroep. Hij vindt het onder andere onterecht dat de kantonrechter de bewijslast bij hem heeft neergelegd.

Het oordeel
Het hof vindt het wel terecht dat de kantonrechter de bewijslast bij de werknemer neerlegt omdat het hier gaat om een schuldaansprakelijkheid en niet om een risicoaansprakelijkheid.

Het hof acht het bewezen dat de werknemer werd overbelast en dat hij in de drukke maanden zo'n 20 uur per week extra werkte. De limieten uit de Arbeidstijdenwet werden in die periodes jarenlang ruimschoots overschreden. De werknemer heeft dit voldoende bewezen door een eigen verklaring, verklaringen van een aantal getuigen en een aantal rapportages en diagnose van verschillende artsen. Het hof acht ook door getuigenverklaringen voldoende bewezen dat de leidinggevende van de werknemer van het overwerk op de hoogte was.

De werkgever heeft daarentegen niet voldoende aangetoond dat hij de zorgplicht als goed werkgever specifiek ten opzichte van deze werknemer is nagekomen. De risico's van een dergelijke hoge werkdruk mogen niet alleen bij de werknemer liggen. De werkgever zou een beleid moeten hebben dat er op gericht is klachten door stelselmatige overbelasting te voorkomen.

De vordering tot de schadevergoeding komt voor toewijzing in aanmerking. Het hof houdt de zaak aan en geeft de werknemer de gelegenheid de omvang van de schade aan te tonen, zodat de hoogte van de schadevergoeding kan worden vastgesteld.